Bijna een maand, bijna terug routine

De vierde week van het schooljaar gaat in en de eerste lesvrije dag hebben we net achter de rug.  Die eerste weken na de vakantieperiode en het laatste kwartaal dat er aankomt, luiden op het werk ook steevast een drukke periode in.  Veel werk (& stress) om de jaareinde doelstellingen nog te halen.  Veel team buildings en late vergaderingen om de plannen voor het volgende jaar te maken die dan ook weer veel stress zullen opleveren over een jaar.  De rat race, net wat u zegt.

De meisjes plakten intussen de laatste sticker op hun beloningskaart (zie Ochtendritueel). Geslaagd voornemen, de ochtendlijke zelfredzaamheid is op topniveau.  Ze kregen na 2 weken wel al een cadeautje, 4 weken wachten was toch wat lang.  Nu maar hopen dat ze het ook zonder beloningskaart blijven volhouden.  Al wordt dat voor de jongste een uitdaging sinds ze afgelopen zaterdag haar arm brak…  Het is voor mij al best een uitdaging om haar aan te kleden. Ik heb tot hiertoe 2 kledingstukken geïdentificeerd die ik haalbaar acht: een kleedje en bloesje met allemaal knoopjes achteraan, zonder mouwtjes en met grote armsgaten.  Nog iemand tips?

Wat was er nog nieuw naast het ochtendritueel?  De fiets!  Wat een prachtige nazomer was het tot dusver.  We profiteerden er van en gingen veel vaker met de fiets naar school.  Het vergt een extra stop om de auto op te halen en af te zetten onderweg naar het werk of de school, maar eigenlijk was dat een flauw excuus om het niet te doen.  Het is veel leuker om zo de dag te starten!  Ook dat zal de komende weken uitgesloten zijn door de gebroken arm…

Aanpassing nummer 3: woensdagnamiddag.  Op weekdagen sturen we de meisjes altijd naar de naschoolse opvang, maar op woensdag hoeft dat niet.  De oppas die de afgelopen jaren voor hen zorgde, doet dat sinds dit schooljaar voor haar eigen kleinzoon en dus moesten we op zoek naar vervanging.  Dat liep niet van een leien dakje en om teleurgestelde kinderen te vermijden mocht ik al 3 keer last minute op zoek naar een oplossing.  Vandaag was de school gesloten ter ere van de jaarmarkt.  Verlofdagen genoeg dacht ik, dus dat kon geen probleem zijn.  Dat was natuurlijk buiten de rat race gerekend. Gelukkig zijn er op zo’n momenten oma’s en opa’s.  Die redden me afgelopen week al twee keer uit de nood en er bestaan geen betere babysits als je het de meisjes vraagt.  Kijk maar wat Amelie vandaag maakte:

20160926_201837_resized

Liefe mama en papa, ik vind het heel fijn dat jullie zo goed voor mijn meisjes zorgen.  De stralende gezichtjes en het lekkere eten dat al klaar staat, maken thuis komen super leuk!  Elke 🙂

Dankzij wat flexibiliteit en een paar hulplijnen is het nieuwe schooljaar dus weer goed gestart.  Nu zal het ongetwijfeld weer voorbij vliegen.  Er zullen nog wel wat hulplijnen ingeroepen geworden voor het om is, maar ik twijfel er niet aan dat het allemaal geregeld raakt.  Net zoals die gebroken arm van mijn kleine meisje ook wel weer herstelt.  De grijze haar die ze me ermee bezorgde zal ongetwijfeld langer blijven.

20160924_214151_resized

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s